Het eerste ‘Grote Suikerdebat’ in Den Haag werd bezocht door voedingsexperts, vertegenwoordigers uit de suikersproducerende en suikersverwerkende industrie, overheid en politiek. Over suikers wordt veel gepraat en geschreven. Maar het zijn in veel gevallen onjuiste beweringen en fabels. Diverse maatschappelijke organisaties vinden dat de overheid de consumptie moet reguleren. De ketenpartners in de suikerssector vinden dat een brug te ver. Suikers passen in een gezond voedingspatroon is hun oordeel. Het Platform Suikers en Voeding ziet het als zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid om belanghebbenden over suikers te informeren en de dialoog aan te gaan.

DE SPREKERS AAN HET WOORD

Vier inleiders openden de debatmiddag: Dirk de Lugt (suikerbietenteler op Texel en voorzitter van de Raad van beheer Coöperatie Cosun); prof.dr.ir. Frans Kok (emeritus hoogleraar Humane Voeding Wageningen University); drs. Hanneke Dessing (directeur Diabetes Fonds) en levensmiddelentechnoloog Paul Mesters (directeur Productie Suiker Unie).

Dirk de Lugt

De Lugt sprak onder andere over duurzaamheid. ‘We proberen als Nederlandse bietentelers onze producten zo duurzaam mogelijk te telen. De bedrijfsvoering is gericht op een lage druk voor het milieu. Dit betekent bemesting op maat en zo min mogelijk gewasbeschermingsmiddelen.’ Hij richtte zich ook op z’n frustraties. We eten al duizenden jaren suiker merkte hij op. ‘En nu ineens mag iedereen om het hardst roepen dat het gif is, dat het verslavend is en dat je er vreselijk ziek van kan worden. Dat doet behoorlijk pijn als je hard aan zo’n product en de sector werkt.’ De Lugt: ‘De sector wil graag zijn verantwoordelijkheid nemen. Het Platform Suikers en Voeding van telers tot en met suikerverwerkende industrie probeert dat vorm te geven. Het is niet onze doelstelling dat mensen meer suiker eten. Het is wél onze bedoeling dat ons product eerlijk wordt behandeld.’

Frans Kok

Een van de onjuiste beweringen die steeds weer terug komt is: ‘we zijn in de afgelopen decennia steeds meer suikers gaan eten’. Kok haalde die mening onderuit met ‘waardevrije factchecking’. ‘Die beweringen, dat zijn zoete leugens die steeds weer naar boven komen. Maar als je de gemiddelde inname van mono- en disachariden aan de hand van de Voedselconsumptiepeilingen bekijkt, dan is er eigenlijk bijna niets veranderd. En die gegevens komen van het RIVM in Bilthoven.’ Beter hebben we ze niet, aldus Kok. Tijdens het debat merkte hij op dat Nederlanders – in vergelijking met andere landen – erg oud worden en behoren tot de gezondste inwoners van Europa.

Hanneke Dessing

Toch maakt het Diabetes Fonds zich grote zorgen, meldde Dessing. ‘Elke week komen er 1200 diabetespatiënten bij. Diabetes heeft veel invloed op de kwaliteit van leven.’ Diabetes type 2 is vooral een leefstijlprobleem, maar het is maar moeilijk om je gedrag te veranderen, stelde Dessing vast. In de najaarscampagne van het Diabetes Fonds kreeg suiker het etiket ‘verslavend’. ‘De suikerconsumptie is te hoog, er moet wat gebeuren. Veel nieuwe producten lijken gezond, maar zijn dat niet. Daarom wil het Diabetes Fonds samenwerken met het bedrijfsleven.’ Op de vraag waarom het moet zijn ‘minder suiker’ en niet ‘minder calorieën’, antwoordde Dessing: ‘Omdat suiker een grote verleider is.’

Specerijen gebruiken bij de productie van voedingsmiddelen is lastig, weet Mesters. ‘Oei, oei … de voedingsmiddelenindustrie doet suikers in de vleeswaren, in het wittebrood. Tegenstanders roepen ‘ze stoppen suikers maar in alle producten’. Maar die suikers worden om verschillende redenen toegevoegd; soms voor de smaak maar ze hebben ook vaak andere functies. Om een product bijvoorbeeld meer volume en textuur te geven. Het gaat om kleine beetjes suikers, soms maar een halve gram. Toch legt een aantal maatschappelijke organisaties er grote nadruk op.

Paul Mesters

Specerijen gebruiken bij de productie van voedingsmiddelen is lastig, weet Mesters. ‘Oei, oei … de voedingsmiddelenindustrie doet suikers in de vleeswaren, in het wittebrood. Tegenstanders roepen ‘ze stoppen suikers maar in alle producten’. Maar die suikers worden om verschillende redenen toegevoegd; soms voor de smaak maar ze hebben ook vaak andere functies. Om een product bijvoorbeeld meer volume en textuur te geven. Het gaat om kleine beetjes suikers, soms maar een halve gram. Toch legt een aantal maatschappelijke organisaties er grote nadruk op.’