De circa 60 deelnemers aan het Grote Suikerdebat wisselden aan de hand van stellingen meningen en opinies uit in de setting van een ‘Lagerhuisdebat’. Het leidde tot een genuanceerder beeld van suikers, precies wat het platform voor ogen had. Belanghebbenden informeren en zo de feiten over suikers en gezondheid open en transparant onder de aandacht brengen. Suikertaks bijvoorbeeld, helpt dat het probleem van overgewicht in Nederland terug te dringen? Maar enkele deelnemers (het Diabetes Fonds bijvoorbeeld) geloven dat belasting op producten een gunstig effect heeft, het merendeel gaat er vanuit dat ‘er geen enkel bewijs is dat zo’n maatregel werkelijk effect heeft op het lichaamsgewicht’ en ‘en een dergelijke maatregel zou alleen effect kunnen hebben als de prijs van frisdrank dan 20 procent omhoog gaat.’ Zouden overgewicht en obesitas dan wellicht niet meer bestaan? De consumptie van suikers op die manier omlaag zien te krijgen, dat is symptoombestrijding werd gezegd. Er is geen enkel bewijs dat die taks doet wat ze dan zou moeten doen. Het haalt geld op voor de overheid, doet wat op de markt, maar maakt het mensen gezonder?

Gemakkelijker kan ik het niet maken

Kleine hoeveelheden suikers in producten hebben in de maatschappelijk discussie de term ‘verborgen suikers’ gekregen. Een groot deel van de debaters was het niet eens met de stelling: ‘verborgen suikers moeten zichtbaar worden’. Want die suikers worden al vermeld op de diverse producten ‘het is niet verborgen, het staat er op maar is voor veel consumenten niet herkenbaar’. Het Diabetes Fonds vindt dat het voor de groepen die lastig zijn te bereiken, overzichtelijker moet worden. Maar, zegt een deelnemer die betrokken is bij de vermeldingen op verpakkingen: ‘Er staat op koolhydraten, waarvan suikers… Gemakkelijker kan ik het niet maken.’ Er moet een goede voorlichtingscampagne komen met passende educatie als uitgangspunt. Middagvoorziter prof.dr. Jo Hautvast (emeritus hoogleraar voedingsleer Wageningen University) tenslotte bij de afronding van het debat: ‘Wat betekent het als we nog 20-30 jaar bekvechten over iets als suikertaks, iets dat ik trouwens onzin vind, als we elkaar niet weten te bereiken over dit soort onderwerpen? Het Platform Suikers en Voeding, de politiek en de samenleving, moeten allemaal nadenken en zorgen dat ze er met elkaar uitkomen.’